Covid-19(Coronavirus) update
World Nepal
Confirmed
Recovered
Deaths

पानी

२०७७ साउन १६, ०८:३७
अ+

कल्पना जोशी

मेरै छातीमा हुर्केका माछाहरु
छातीमै छट्पटाए आज 
लाचार भइसकेछु म
भान्सासम्म पुग्दा।

एउटै मुहानबाट  धारासम्म 
पुग्दा
घैँटोमा भरिएको एकथरी म मन्दिरमा 
चढाइएँ
बाल्टीमा भरिएको अर्को म 
सार्वजनिक शौचालयको छेउमा 
प्रतिक्षारत छु
अब चोखो भएर जन्मिन।

नाङ्गो कहिल्यै बस्न पाइँन मैले
कहिले छेकबाँध, कहिले नहर,
कहिले कुलो, कहिले धारा,
कहिले गाग्री, घैँटा, ओम्खरा, गिलास,
आचमनसम्म पु¥याइरहे मलाई।

कहिले मूलबाटै बन्धक बनाएर
छिमेकसम्म बेचिदिए
अब नफर्किनू भनेर पठाइदिए
छिमेकीको आँगन, खेत र
करेसासम्म
फेरि बदनाम गरिदिए 
 कहिले सप्तकोसी डुबान 
कहिले महाकाली अनुशासनहिन भनेर।

म नै म ले नुहाइसकेपछि पनि मान्छेले 
फेरि पिउन मलाई नै खोजिरहँदा 
म चुपचाप प्रयोग भइरहे, 
सुरक्षित पुग्न सकिँन कहिल्यै 
मेरो उद्गमस्थलसम्म
कहिले ढुङ्गामा ठोक्किएँ
कहिले बगरमा पोखिएँ
कहिले बलधारी र छतबाट खसेँ
कहिले नालीमा निसासिएर बसेँ।

आफ्नो रङ्ग हेर्नु छ मलाई 
मेरै सिमाना र इलाकामा हिँड्नु छ
गद्दारी देखाउँनु छैन 
माछाहरुसंग
चाहिएको छैन
 कुनै देशको नागरिकता।

महोदय ! आज म आफै कठ्घरामा उभिएको छु
मलाई प्रश्न सोधियोस् एउटा 
म के चाहन्छु ? भनेर
बदलामा दुईवटा जवाफ दिन तयार  छु
या त मलाई मात्रै पानी बन्नु छ
या त मलाई अब पानी मात्रै बन्नु छैन।

आज पनि सोधिएन प्रश्न भने
मेरो एक सभ्यताको अन्त्य गरिदिन्छु म 
बिष्णुमतिको पुलबाट 
हाम फालेर बागमतीमा।

Skip Ad